dinsdag 15 april 2008

Omzwervingen

Ik dacht dat ik inmiddels Johannesburg en omgeving wel kende, nou, na twee uur ongewild kris kras door de omgeving van JHB te zijn gereden, ken ik pas echt alle bij- en zijweggetjes! Vanochtend moest de Jeep wederom naar de dealer om de servicebeurt van vorige week af te maken. Al snel nadat ik de auto heb afgegeven, word ik uitgenodigd in de shuttle taxi te stappen om te worden thuisgebracht. "Dat gaat snel", dacht en zei ik nog. Blijkt echter dat alle zes personen in de taxi een volledig andere kant op moeten (waaronder één naar hartje Thembisa township). We hebben ongeveer 80km afgelegd, zo'n 4x de directe afstand. Om 08.00u ben ik in gestapt en om 10.00u sta ik dan eindelijk bij de gate van ons huis! Om er vervolgens achter te komen dat er wederom geen stroom is... (momenteel vindt zo'n twee tot drie keer per week, 4 uur per keer/dag, load shedding plaats).

woensdag 9 april 2008

De show gaat door!

Fantastisch nieuws! Ons besluit om naar de AA toe te gaan en persoonlijk met ze te spreken, heeft zijn vruchten afgeworpen, in de vorm van... het Carnet de Passage en dat tegen een borgstelling van slechts R500 (nog geen 50 euro)! Met het Carnet de Passage, wat "cross border informatie" en de door sommige Afrikaanse landen verplichte ZA sticker en reflectorstickers begeven we ons ontzettend opgelucht naar de Jeep dealer om na te vragen of de auto al klaar is. We hadden hem gisteren weggebracht voor een servicebeurt. Helaas blijken bepaalde onderdelen nog niet binnen te zijn. Toch nemen we de auto mee, omdat vandaag een afspraak staat met de "Dent Doctor" (deukendokter) voor het repareren van de hagelschade die we een tijdje geleden hadden opgelopen. Gelukkig verwachten ze dat het niet nodig zal zijn om de auto te spuiten, wat betekent dat de auto vrijdag al weer kan worden opgehaald.

dinsdag 8 april 2008

Op losse schroeven

Vandaag zijn we geconfronteerd met een enorme domper... Afgelopen weekend waren we tijdens een extreem gezellige lunch bij de buren uitgenodigd voor een diner bij vrienden van de buren op maandagavond. Tijdens de lunch bleek namelijk dat zij weer een stel kenden dat iets minder dan een jaar geleden bijna dezelfde route heeft gereisd als die wij van plan zijn te rijden. Met een tas vol reisboeken, de Africa Atlas, het routeplan en onze reiskoelkast gevuld met het diner voor die avond (ik had beloofd te koken) in de achterbak, en een pan vol met verse Italiaanse tomatensoep op de vloer van de auto, vertrekken we naar het huis van Mathilda en Bruce. Gelijk na aankomst en kennismaking gaan de vragen en adviezen al over en weer. Uiteindelijk maken Mathilda en Wilna op basis van wat instructies de zalmpasta en de salade klaar, terwijl Aldwin en ik in druk gesprek verwikkeld zijn met Pat en Sid. Ze voorzien ons van veel waardevolle informatie, maar het allerbelangrijkste waar zij ons op attenderen, is de Carnet de Passage voor de vrije tijdelijke invoer van een voertuig. Met dit document bespaar je jezelf enorm veel tijd aan de diverse grensposten, omdat je geen importdocumenten meer hoeft in te vullen. Bovendien hoef je geen borg te betalen (waarvan je moet afwachten of je het überhaupt weer terugkrijgt, en als je het al terugkrijgt, is het vaak maar de helft en in de valuta van dat land). Navraag bij de AA (Automobile Assocation South Africa) vandaag deed ons de schrik om het hart slaan. Ze vragen namelijk om de betaling van een borgstelling en in ons geval, omdat we geen Zuid-Afrikaans staatsburger zijn, zou de borg 100% van de voertuigwaarde moeten bedragen! Dit is natuurlijk niet te betalen en bovendien willen we het risico niet lopen dat we het geld niet terugkrijgen. De teleurstelling is groot, want dit zou een duidelijke show-stopper zijn voor de reis zoals we die hebben gepland. Als de eerste verslagenheid een beetje is weggetrokken, beraden we ons op alternatieven en oplossingen. We besluiten morgen naar de AA toe te rijden om te zien of we iets kunnen regelen. Wellicht maakt het wat uit als je persoonlijk met ze om de tafel zit.

zaterdag 5 april 2008

Hellingproef!





De Jeep Freedom Experience was erg leerzaam en leuk om te doen, maar ik wil me er natuurlijk niet zo goedkoop vanaf maken wat betreft Aldwin's cadeau! Daarom heeft Aldwin vandaag zijn échte cadeau gekregen, ook een off-road training, maar dan een officiële, gegeven door de Continental Offroad Academy. Om 7.30u zitten we in de auto naar het Gerotek terrein. De training begint met een uitstekende "klaslokaalsessie" waarin voertuigdynamiek, banden, sperdiffentieel etc. worden behandeld. Dan stappen we in de auto voor het eerste praktische deel van de training: 70% hellingen! Na enige uitleg mag ik als eerste een 50% helling af. Het is best lastig om je voet bij de rem vandaan te houden als je een zodanig steile helling afrijdt dat het enige wat je ziet, de blauwe hemel is tot de auto over de rand is... Vervolgens rijd ik tegen de helling op en stop halverwege om een probleemsituatie te simuleren, waarbij je de helling niet op komt en je jezelf achteruit moet laten rollen. Daarna is de 60% helling aan de beurt. We sluiten af met een afdaling en beklimming van de 70% helling. Als ik bijna bovenaan de helling ben, voel ik de banden slippen door het gebrek aan druk aan de voorkant. Gelukkig gaat het goed en opgelucht parkeer ik de auto. Best wel spannend!



We rijden vervolgens door naar de 'side slope' baan waar we onder een hoek van 23 graden een traject moeten afleggen. Buiten de auto lijkt de hellingshoek erg mee te vallen, maar in de auto is het toch een heel ander verhaal! Vol adrenaline schuiven we aan voor de lunch. 's Middags staat eerst een speelkwartiertje in de zandbak, gevuld met Kalaharizand, op het programma en vervolgens worden de "axle twisters" gedemonstreerd (met en zonder sperdiffentieel). De rest van de middag brengen we door op een gesimuleerd offroad traject en na de "berging"-demonstratie worden de certificaten uitgereikt. Een erg leerzame en leuke dag! Moe maar voldaan stappen we in de auto naar huis.